Serie IKON: 'Brief van mijn Kind'

6 brieven – 6 kinderen – 6 landen; 20 juni is de IKON serie ‘brief van mijn kind’ begonnen met de aflevering: Brazilië – overgeleverd aan de straat. Op 18 juli is de aflevering: Filippijnen - leven met de vermisten.

IKON-tv, elke maandag van 20 juni t/m 25 juli op Nederland 2 van 21.25 tot 21.50 uur

Achter elk groot nieuwsverhaal schuilen menselijke tragedies. In de serie ‘Brief van mijn kind’ spelen zes kinderen de hoofdrol. In iedere aflevering schrijft één van hen een brief aan zijn ouder. Over wat er in hem of haar omgaat, over zorgen en verdriet of met een heel concrete vraag. De kinderen wonen in zes verschillende landen. Landen die te kampen hebben met economische crisis, een gewapend conflict, criminaliteit en geweld of een natuurramp. Kinderen vormen de toekomst van deze wereld, maar hun mening wordt zelden gehoord. Met deze serie geeft de IKON deze kinderen een stem.

Filippijnen -
Leven met de vermisten

In deze aflevering het verhaal van twee zoons van mensenrechtenactivisten. We leren Layad (14) en zijn moeder Dee kennen. Layads politiek actieve vader is acht jaar geleden door gewapende mannen ontvoerd. A.L. is op zijn veertiende al een getalenteerde balletdanser. Hij mist zijn moeder die recent is opgepakt en in de gevangenis zit op verdenking van activisme. Via een bijzondere videobrief richt hij zich tot haar. (18 juli)

Op de Filippijnen vinden veel buitengerechtelijke moorden en verdwijningen plaats. Er heerst een klimaat van straffeloosheid. Met de verkiezing van president Aquino in mei 2010 hopen de Filippino’s dat de mensenrechten meer gerespecteerd zullen gaan worden. Maar de periode in de aanloop naar de verkiezingen blijkt één van de meest bloedige uit de geschiedenis. Tijdens het ‘Ampatuan Massacre’ worden 57 onschuldige mensen vermoord.

De andere 5 afleveringen zijn:

Brazilië - Overgeleverd aan de straat
De 14-jarige Ana Raquel heeft de keiharde wetten van het leven op straat aan den lijve ondervonden. Niet zo lang geleden woonde ze nog bij haar liefhebbende grootmoeder. Na de dood van haar oma wordt ze gedwongen bij haar moeder en stiefvader te gaan wonen. Het zijn niet de ruzies die haar de straat op jagen, het is haar stiefvader die haar mishandelt en lastig valt. Eenmaal op straat, blijkt Ana Raquel niet opgewassen te zijn tegen het ruige en harde leven onder de viaducten van Rio de Janeiro. Nu woont ze in een opvanghuis voor straatkinderen. Wat Ana Raquel vooral pijn doet is het gebrek aan liefde en aandacht van haar moeder. Ze besluit haar een brief te schrijven. (20 juni)

Wereldwijd trekken mensen van het platteland naar de stad op zoek naar een beter leven. Maar dat lukt lang niet altijd. Rio de Janeiro is berucht is om zijn favela’s – sloppenwijken waar door de afwezigheid van de overheid anarchie en geweld heersen. Drugshandel en criminaliteit maken deel uit van het dagelijks leven. De lijn van geweld en misbruik loopt vaak door in huiselijke kring. Mannen belanden in de gevangenis of vertrekken om andere redenen. Gezinnen vallen uit elkaar en veel kinderen worden hierdoor gedwongen op straat te overleven.

Haïti - De stilte na de aardbeving
De tienjarige Darline is één van de talloze slachtoffers van de aardbeving in Haïti in 2010. Vóór de beving woonde ze samen met haar vader, een weduwnaar, in een klein huis in een buitenwijk van Port-au-Prince. Als ze op een dinsdagmiddag thuiskomt van het boodschappen doen, begint de aarde te beven. Darline rent in paniek haar huis binnen. Ze baant zich een weg door een regen van vallende stenen en moet aanzien hoe haar vader levend wordt begraven onder het puin. Het huis is onbewoonbaar geworden. Darline is plotseling wees en haar omgeving is in een complete chaos veranderd. (27 juni)

Op 12 januari 2010 wordt Haïti getroffen door een zware aardbeving. De aardbeving maakt een groot aantal slachtoffers – veel mensen komen om onder het puin of raken gewond, ontelbare mensen raken alles kwijt wat ze bezitten. Het epicentrum van de aardbeving licht dichtbij Port-au-Prince, de hoofdstad van het land. Het zal Haïti tientallen jaren kosten om op de puinhopen een nieuwe stad te bouwen.

Oeganda - Koningin van de sloppenwijk
De 14-jarige Phiona woont met haar moeder in een golfplaten hutje in de sloppenwijk Katwé. Ze weet niet dat haar vader is gestorven aan de gevolgen van aids, want daar rust een groot taboe op. Op zoek naar een maaltijd komt ze op een dag sociaal werker Robert Katende tegen die haar leert schaken. In korte tijd verslaat Phiona haar coach, wordt ze nationaal jeugdkampioen schaken van Oeganda en doet ze mee aan het Afrikaans jeugdkampioenschap in Soedan. Phiona wint en is op 13-jarige leeftijd jeugdkampioen schaken van Afrika. Een jaar later doet ze mee aan het wereldschaakkampioenschap voor vrouwen in het ijskoude Siberië. In deze vreemde omgeving, ver van huis, denkt Phiona na over haar vader en vraagt ze zich af hoe hij gestorven is. Ze besluit haar moeder een brief te sturen. (4 juli)

Wie in de uitzichtloze sloppenwijken van Kampala wordt geboren start met een enorme achterstand, maar wie er als meisje wordt geboren treft het dubbel. In Katwé, een gemeenschap van alleenstaande moeders, zijn de kinderen al vroeg op zichzelf aangewezen. Al op jonge leeftijd krijgen ze te maken met drugs, prostitutie en hiv/aids.

Amerika - Onbeschut Amerika
Tony en Dion zijn vanwege de kredietcrisis ernstig aan lager wal geraakt. Wanhopig proberen ze hun drie kinderen Esai van 6, Elias van 5 en de 3-jarige Elian bij zich te houden, want de kans bestaat dat de staat Florida die van hen afpakt vanwege hun belabberde woonsituatie. De grootouders van het stel zijn ooit vanuit Cuba naar de Verenigde staten getrokken op zoek naar een beter leven. Nu zitten de inmiddels volwassen kleinkinderen, allen in de VS geboren, met hun kinderen in een noodopvang. Omringd door armen en daklozen lijkt van de ooit zo glansrijke Amerikaanse droom weinig te zijn overgebleven. Hoe leggen Tony en Dion hun huidige situatie uit aan hun kinderen en hoe bereiden ze hen voor op een onzekere toekomst? (11 juli)

In Florida heeft de kredietcrisis hard toegeslagen. Bijna één op de tien mensen is werkloos en velen raken hun huis kwijt door executieverkoop. Familietragedies zijn het gevolg, want in deze staat is het illegaal om met kinderen op straat te leven. Dit brengt ouders voor een duivels dilemma: hoe voorkom je, wanneer de lasten van je huis niet meer te betalen zijn, dat je kinderen je worden afgenomen?

Rwanda – Kinderen geboren uit slechte herinneringen
Shakya is een slimme, nieuwsgierige jongen van 13. Hij stelt zijn moeder al geruime tijd vragen over zijn vader, die hij nooit heeft gekend. Hij weet niet, dat zijn moeder Goretti tijdens de Rwandese genocide is verkracht en dat hij daarvan het product is. Een aantal mensen in zijn dorp weten wél wat er met Goretti gebeurd is. Shyaka schrijft een brief aan zijn moeder, waarin hij haar vraagt wie zijn vader is. Zal Goretti haar zoon nu de waarheid vertellen over zijn afkomst? (25 juli)

Shakya is één van de naar schatting 25.000 kinderen van de 500.000 vrouwen die werden verkracht tijdens de Rwandese genocide in 1994. Ook al is het illegaal, toch ondergingen veel van deze verkrachte vrouwen een abortus. Sommigen vermoordden hun ongeboren kind, anderen lieten hun baby’s na de geboorte achter. De meeste moeders die hun kind wél hielden, vertelden hen nooit de waarheid.

Internationale titel: Letter from my Child
www.letterfrommychild.com
www.briefvanmijnkind.nl

Regie: Tessa Boerman, Gert Corba, Ingeborg Beugel; redactie: Lotje Dercksen, Els Duran; camera: Melle van Essen, Marco Nauta, Sonja ter Laag; geluid: Harold Jalving, Eric de Roode, Marjo Postma; montage: Riekje Ziengs; mixage: Paul Gies; productie: Pauline Veltman; eindredactie: Gert Corba, Margje de Koning. Naar een idee van: Ingeborg Beugel, Martin Fröberg en Margje de Koning.

Herhaling: vanaf zondag 17 juli, wekelijks om 16.05 uur op Nederland 2.