Rolando Pañamogan

Ik ben Rolando Pañamogan.

Ik werd beschuldigd omdat ik lid zou zijn van het Nieuwe Volksleger (NPA) en aangeklaagd wegens moord en poging tot moord volgens politieagenten die verdekt waren opgesteld in Barangay Catmon in St Bernard, Zuid Leythe in maart 1993. Ondanks de uitspraak van het Hooggerechtshof dat dit een zaak is van rebellie gebaseerd op de Hernandez Doctrine, werd ik veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf voor de moord en vier tot tien jaar voor de poging tot moord.

Dit is mijn tweede arrestatie. De eerste keer was in september 1985 toen ik 7 maanden in hechtenis zat in Zuid-Leyte. Ik kwam vrij toen Pres. Cory Aquino amnestie verleende aan een aantal gevangenen na de People Power - EDSA volksopstand.

Na mijn vrijlating ging ik door met het organiseren van boeren. Het leger en de politie arresteerden me weer op 28 januari 2002 in Silago in Zuid-Leyte. Zij hadden geen arrestatiebevel bij zich. Nadat ik in 2007 werd veroordeeld, werd ik overgebracht naar de Nieuwe Bilibid Gevangenis (NBP) in Muntinlupa City.

Mijn gezondheid is in de afgelopen twee jaar verslechterd. In augustus 2009 mocht ik naar het NBP Ziekenhuis vanwege vermoeidheid en hartkloppingen. Daarna, van 11 tot 22 november 2009, werd ik opgesloten in het Filippijnse Algemene Ziekenhuis omdat ik ademhalingsproblemen had. Men constateerde dat ik schildklierproblemen had en longontsteking gerelateerd aan tuberculose. Toen Dr Reggie Pamugas van het Gezondheidsprogramma voor Mensenrechten mij onderzocht, viel hem op dat ik een gelige huid had en dat ik snel vermagerde. Ik kreeg medicijnen voor de schildkier. Later constateerde hij, dat ik ook hepatitis B, diabetes en zwakke longen had.

Mijn bloeddruk schommelt, soms daalt deze naar 80/60, 70/50 of 60/40. Op een keer was ik op de Intensive Care Unit van het NBP Ziekenhuis met een bloeddruk van 50/50. Ik heb elke dag insuline nodig voor mijn diabetes. Mijn gezichtsvermogen wordt slechter. Ik heb ook astma.

Ik ben pas 47 jaar maar mijn ziekte heeft me oud en zwak gemaakt. De krappe en slecht geventileerde gevangeniscellen, de slechte watervoorziening en onvoldoende voedsel en behoeften hebben mijn gezondheidstoestand verslechterd. Ik wordt elke dag zwakker en ik heb geen uitzicht op vrijlating in de nabije toekomst.