Geen Baan voor de Winst,
maar een Baan voor Iedereen

Dag van de Arbeid, 1 mei 2013

Verklaring ILPS.NL
Nederlandse Afdeling van de International League of Peoples’ Struggle (ILPS)

Op de Dag van de Arbeid staan we stil bij de rechten van de arbeider! Een dag waarop men over de hele wereld demonstreert (in de Filippijnen o.a. de arbeidersbond KMU) voor het inwilligen van die rechten. De Nederlandse afdeling van de ILPS roept de leden van haar lidorganisaties (o.a. de NFS) op om zich aan te sluiten bij de initiatieven die genomen worden door democratische organisaties en politieke partijen in de diverse steden zoals onder meer Rotterdam, Amsterdam en Den Haag.

Wij signaleren dat door de neoliberale economische politiek de grote banken en bedrijven hun winstneming en kapitaalaccumulatie hebben versneld. Dit is bereikt door het verlagen van de nettolonen, het snijden in de sociale voorzieningen, het privatiseren van de overheidsbedrijven, het liberaliseren van investeringen en handel, risicovolle beleggingen en het afschaffen van beschermende maatregelen met betrekking tot arbeid, maatschappij en milieu.

Als ILPS willen we op bescheiden wijze uiting geven aan het thema ‘geen baan voor de winst, maar een echte baan voor iedereen’. We signaleren dat de arm-rijk tegenstelling groter wordt. Het werkloosheidscijfer is in maart verder opgelopen naar 8,1 procent en kwam uit op 643 duizend personen. Drie maanden geleden was nog 7,2 procent van de beroepsbevolking werkloos (Bron CBS). Iedereen heeft recht op een baan op basis van minimaal het minimumloon.

Wij menen dat de minimumlonen jaarlijks minimaal een inflatiecorrectie behoeven. De gemiddelde loonstijging ligt sinds het derde kwartaal 2010 al onder de inflatie. Ook in het eerste kwartaal van 2013 is dit het geval: tegenover een cao-loonstijging van 1,8 procent staat een inflatie van 3,0 procent (Bron CBS). De afgelopen jaren is de inflatie sneller opgelopen dan de cao-loonstijging als gevolg van de crisis ontstaan door de risico’s die banken namen.

De banken worden gered met gemeenschapsgeld. De arbeiders en de rest van het volk lijden onder massawerkloosheid, geen vaste aanstelling, nul-uren contracten, stijgende kosten van de eerste levensbehoeften en -voorzieningen, hypothecaire wanbetalingen, tekort aan sociale woningen, verlaagde studie-uitkering, uitgestelde pensionering en lager pensioen, hogere kosten en lagere dekking van ziektekostenverzekering, etc.

Als de rijkste 1% de schulden betalen is een spoedig herstel van de voorzieningen mogelijk. Op 1 mei laten we onze stem horen voor een samenleving waarin alle ingezetenen een menswaardig bestaan hebben. Zonder de inzet van de Nederlandse, migranten- en vluchtelingen-arbeid(st)ers is er geen economische groei. Laten we met elkaar op basis van vertrouwen en zonder vreemdelingenhaat werken aan een sociale rechtvaardige samenleving voor iedereen.