Internationale Gemeenschap Buigt zich over Mensenrechten in de Filippijnen

door Julie S

mensenrechten2017Hoe zou het nu zijn met... de mensenrechten in de Filippijnen? Momenteel analyseert de VN Mensenrechtenraad in hoeverre het Aziatische land haar verbintenissen nakomt. 23 Filippijnse sociale organisaties brachten vooraf een alternatief rapport uit. Hun conclusie? Er is heel wat meer aan de hand in de Filippijnen dan de recente aanval op drugsgebruikers.

De Filippijnen zijn sinds de verkiezing van hun nieuwe president, Rodrigo Duterte, onderwerp van heel wat controverse. Met zijn zelfverklaarde oorlog tegen drugs liet hij honderden mensen zonder proces vermoorden en opsluiten, vaak in overbevolkte en vervallen gevangenissen. Deze onwettelijke aanpak werpt echter een schaduw over andere vormen van mensenrechtenschendingen die al langer aan de gang zijn, en vaak mede aan de basis liggen van de drugsproblematiek.

De Universal Periodic Review, kortweg UPR, is een beoordelingsproces van de VN Mensenrechtenraad en analyseert elke vijf jaar de mensenrechtensituatie in een land. Aan tafel zitten de huidige lidstaten van de raad. Deze beoordeling biedt ook de kans aan sociale organisaties om hun eigen rapport naar de VN te brengen. 23 sociale organisaties uit de Filippijnen doen hieraan mee onder de naam UPR Watch. Hun bevindingen vind je uitgebreid terug in het document onderaan.

Elk land dat de Universele Verklaring van de Mens ondertekend heeft, ondergaat dit proces. Voor de Filippijnen is het al de derde keer. In mei wordt de periode tussen 2012 en september 2016 bekeken. Enkel de laatste drie maanden daarvan waren onder de nieuwe president Duterte.

Een geschiedenis van ongelijkheid en onderdrukking

De eerste observatie van de sociale organisaties is negatief: de situatie op vlak van mensenrechten is de laatste vijf jaar nauwelijks veranderd. Meer zelfs, op sommige terreinen gaat het slechter.

De ongelijkheid in de Filippijnen is enorm en blijft groeien. Slechts een beperkt aantal mensen controleert de economie, die door handelsverdragen volledig openstaat voor buitenlandse belangen. De regering investeert nauwelijks in binnenlandse werkgelegenheid en openbare infrastructuur zoals gezondheidsdiensten, wat de werkloosheid, armoede en immigratie doet groeien.

De mensen die in de moeilijkste situatie zitten, blijven het meeste kwetsbaar voor mensenrechtenschendingen. Inheemse gemeenschappen, landloze boeren, de armen in de steden, vrouwen en milieu- en mensenrechtenactivisten behoren tot de grootste slachtoffers.

De schendingen van politieke rechten moeten dan ook gezien worden in de context van deze structurele schending van economische, sociale en culturele rechten zoals het recht op gezondheid en het recht op voedsel. Meer mensen verzetten zich hiertegen, waarop de autoriteiten proberen dit tegen te houden.

Buitengerechtelijke moorden zijn bijvoorbeeld niet zeldzaam in de archipel. Inheemse gemeenschappen zijn daarbij een groep die onder vuur ligt. Het rapport spreekt van minstens 111 moorden tijdens deze vijf jaar. Nog veel meer onder hen werden onderworpen aan chantage, illegale opsluiting en andere vormen van intimidatie. Hun misdaad? Opkomen tegen militarisering, corruptie en grootschalige mijnprojecten en palmolieplantages die volledige gemeenschappen van hun land verdrijven.

Daarnaast duiken meer en meer verhalen op van hoe Duterte’s aanval op drugsgebruikers misbruikt wordt om ook sociale activisten op de korrel te nemen. In oktober 2016 werden bijvoorbeeld boeren gearresteerd onder het valse voorwendsel dat ze in drugs zouden handelen. Ze worden door de autoriteiten gezien als een bedreiging omdat ze opkwamen voor de onteigening van hun land.

Een rapport van onderaf

De sociale organisaties van de UPR Watch stelde een lijst met 24 eisen en aandachtspunten op. Zij eisen dat de buitengerechtelijke moorden meteen ophouden, zowel tegen drugsgebruikers als activisten. De burgerlijke rechten van sociale organisaties en hun leden moeten gerespecteerd worden, zodat zij hun sociale, economische en culturele rechten kunnen afdwingen.

Bron: https://g3w.be/

Het rapport: (9 pagina’s) https://g3w.be/
De samenvatting: (2 pagina’s) https://g3w.be/

Persbericht van Karapatan van vandaag (8 mei 2017): Karapatan on PH gov’t rights report to the UN: Outright lies, non-existent efforts to stop rights abuses http://www.karapatan.org/

Toelichting op de Universal Periodic Review: De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties bediscussieert sinds 2008 elke vier jaar de mensenrechtensituatie in de lidstaten van de VN met behulp van de zogenaamde Universal Periodic Review, kortweg UPR. Zowel de 47 leden van de Mensenrechtenraad als andere VN-lidstaten kunnen op basis van diverse rapportages aan de lidstaat in kwestie vragen hoe de situatie ervoor staat. Elk land dat de Universele Verklaring van de Mens ondertekend heeft, ondergaat dit proces. Voor de Filippijnen is het al de derde keer.