Drie Regeringen blijven mij Vervolgen

Door Jose Maria Sison
,
Politiek Hoofdadviseur 
Nationaal Democratisch Front van de Filippijnen

Persverklaring 21 januari 2008

In een snelle reactie op de aankondiging van de Nederlandse aanklager, dat tegen midden dit jaar het voorlopig onderzoek tegen mij zal worden uitgebreid, vertrouwde ik er op, dat de aanklacht afgewezen zou worden, of dat ik in het andere geval, de zaak zeker zou winnen voor een rechtbank. Dat deed ik op grond van de uitspraken van de Arrondissementsrechtbank te Den Haag van 13 september 2007, van het Hof van Beroep van 3 oktober 2007 en van de rechter-commissaris op 21 november 2007.

Maar mijn medewerkers en vrienden hebben mij gewezen op het feit dat de regeringen van de VS, Nederland en in Manilla mij obstinaat blijven vervolgen. Daarom dringen ze er bij mij op aan de aandacht hierop te vestigen en aan te tonen dat de vervolging cumulatief is en mettertijd steeds geniepiger is geworden, ondanks de significante vonnissen in mijn voordeel. Het tot nu toe beste verslag van mijn vervolging in Nederland is de bijgewerkte Chronologie van de Vervolging van Professor Jose Maria Sison door de Regeringen van de Filippijnen, de VS en van Nederland uitgegeven door het Internationaal Comité DEFEND op 5 oktober 2007.

Zodra ik op 31 augustus 1986 de Filippijnen verlaten had voor een wereldtour voor lezingen, startte het Filippijnse leger een lastercampagne tegen mij. Daarmee lukte het om het Aquino regiem te bewegen mijn paspoort in te trekken. Dat gebeurde in september 1988 bij een poging om mij gedwongen naar de Filippijnen te laten terugkeren, om mij daar te kunnen arresteren op grond van een valse beschuldiging wegens subversie. Maar ik vroeg politiek asiel aan in Nederland in oktober 1988.

Daarna heeft het Filippijnse leger nog veel meer klachten tegen mij gefabriceerd, maar alleen de zaak wegens subversie uit 1988 heeft voor een rechtbank gediend. De aanklacht wegens meervoudige moord in de Plaza Miranda bomaanslag is nooit verder gekomen dan het bureau van de stedelijke aanklager in Manilla. Op bevel van de VS, intervenieerde de Filippijnse regering in mijn asielaanvraag en voerde valse beschuldigingen aan bij de Nederlandse regering, die daaraan geloof hechtte en als grond aanvoerde voor de weigering van mijn asielaanvraag.

Niettegenstaande het besluit van de Nederlandse Minister van Justitie om mij asiel te weigeren, erkende de Nederlandse Raad van State mij in 1992 en in 1995 als politiek vluchteling vallend onder Art. 1A van het Vluchtelingenverdrag en als iemand die valt onder Art. 3 van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens. Zo bleef ik in Nederland. De aanklacht wegens subversie tegen mij werd in 1992 vernietigd door de Rechtbank van de stad Passay en de aanklacht wegens meervoudige moord werd in 1994 geseponeerd door het bureau van de aanklager van de stad Manilla. De Filippijnse Minister van Justitie heeft in 1998 gecertificeerd dat er geen strafzaken tegen mij hangende waren.

Maar de Nederlandse regering blijft zich vastklampen aan de fictie dat ik niet gekwalificeerd ben voor asiel en verblijf. Zij heeft mij verboden met werken mijn brood te verdienen en mij slechts een armzalige uitkering vergund. Het leek er op dat ik een ‘gedoogde vreemdeling’ zou blijven, zonder enige last van de Nederlandse autoriteiten. Maar toen kwam 12 augustus 2002, toen de VS mij brandmerkten tot terrorist. De Nederlandse regering volgde binnen 24 uur en onderwierp mij zonder enige juridische grond aan strafmaatregelen, waaronder de bevriezing van mijn bankrekening, de stopzetting van mijn uitkering, openbare belastering als ‘terrorist’, reisbeperkingen enz.

Het leek er even op, dat de regeringen van de VS, Nederland en in Manilla tevreden waren en het mij niet nog erger wilden maken, omdat zij mij, zonder dat er een rechtbank aan te pas hoefde te komen, al behoorlijk te pakken hadden onder de termen van de zwarte lijst van terroristen. Het leek ook, dat de drie regeringen zich wel wat zouden matigen door de klinkende juridische overwinningen die ik behaalde, zoals de vernietiging van de aanklacht wegens rebellie tegen mij en vijftig anderen door het Hooggerechtshof in de Filippijnen op 2 juli 2007, en op 11 juli 2007 de vernietiging door het Europese Hof van Eerste Aanleg van mijn plaatsing op de ‘terroristenlijst door de Raad van de Europese Unie.

Maar de kwaadaardige obsessie van de regeringen van de VS, Nederland en die in Manilla om mij te vervolgen is hardnekkig en grenzeloos. Het lijkt er op, dat mijn juridische overwinningen deze regeringen eerder brutaler en wreder maken dan hen in te tomen. Zij wilden mij arresteren, gevangen zetten en vernederen op grond van valse aanklachten wegens het aanzetten tot moord. Zij wilden mij voor onbepaalde tijd in een isoleercel zetten, net zoals Marcos tijdens zijn fascistische dictatuur. Het lukte hen mij 17 dagen op te sluiten totdat de Arrondissementsrechtbank van Den Haag besloot mij vrij te laten.

Maar voel ik me nu echt gerust doordat het Arrondissementsgerecht te Den Haag, het Hof van Beroep en de rechter-commissaris succesvol ten gunste van mij hebben gevonnist en de bewijzen tegen mij als te weinig en niet voldoende om het vooronderzoek voort te zetten hebben omschreven? Neen. De aanklager schaamt zich niet voor haar arrogantie, geniepigheid en wreedheid. Met misprijzen veroordeelt ze twee gerechtshoven en een rechter-commissaris, en ze lijkt er prat op te gaan dat ze in opdracht handelt van hoge autoriteiten. En ze dreigt er zelfs mee, om de aanklachten tegen mij en tegen de anderen, die nog lijden onder de gevolgen van de overvallen van de politie op 28 augustus 2007, nog uit te breiden naar andere wetsterreinen.

Het staat vast, ik blijf in toenemende mate vervolgd worden. En ook de leden, de adviseurs en de stafmedewerkers van de onderhandelingsdelegatie van het NDFP, die nog steeds hun spullen terug moeten krijgen, welke wederrechtelijk in beslag werden genomen. We hebben competente advocaten, maar we staan tegenover de brute kracht van de staatsmacht. Daarom kunnen we niet zonder de ferme solidariteit en de actieve ondersteuning van alle mensen in de wereld zodat onze rechten beschermd worden en wij kunnen doorgaan met de strijd van het Filippijnse volk voor nationale bevrijding, democratie en een eerlijke vrede.###

— Defendsison