Interview met Prof. Jose Maria Sison

door Enrico Piovesana
Vredesverslaggever
Via Meravigli 12, 20123 Milano, Italia

20 August 2007

Vertaald uit het Engels

  • Prof. Sison, kunt u ons in het kort misschien iets vertellen over uw persoonlijke en politieke verleden vanaf uw kindsheid tot toen u een ‘internationale terrorist’ werd?
  • JMS: Ik ben geen terrorist. Ik sta voor principes en acties in dienst van het volk dat vecht voor nationale bevrijding, democratie en socialisme. Ik ben een Filippijnse patriot en een proletarische internationalist, en absoluut geen ‘internationale terrorist’. Communisten zijn geen terroristen. De Europeanen begaan een grote vergissing door in navolging van Bush te beweren, dat communisten, progressieve leiders van volksbewegingen, nationale bevrijdingsbewegingen en anti-imperialistische regeringen terroristen zijn. Over heel de wereld bewegen de imperialistische landen zich in de richting van het fascisme.

    Uit mijn publicaties kan iedereen opmaken, dat ik me tegen elke politiek en handelwijze keer die de belangen van het volk schaadt. Ik verdedig de belangen van het volk en steun hun revolutionaire strijd. Ik keer mij ten stelligste tegen zulke microterroristen als Al Qaida en Abu Sayyaf en tegen macroterroristen als de VS en andere imperialistische landen die grote aantallen mensen ombrengen door het dagelijkse geweld van uitbuiting, staatsterrorisme en agressie-oorlogen.

    Mijn biografische gegevens kunt u vinden in het boek ‘At Home in the World: Portrait of a Filipino Revolutionary’. Maar hier zijn toch een paar feiten. Ik ben geboren op 8 februari 1939 in Cabugo, Ilocos Sur, in de Filippijnen. Ik ging daar naar school en later in Manilla. Daarna ging ik naar de Universiteit van de Filippijnen en doceerde daarna Engelse literatuur en politieke wetenschappen aan twee universiteiten. Ik werd actief in de anti-imperialistische en anti-feodale volksbeweging. Ik werd voorzitter van het Centraal Comité van de Communistische Partij van de Filippijnen vanaf 1968 tot 1977. Ik werd gearresteerd, gemarteld en opgesloten door de fascistische dictatuur van Marcos van 1977 tot 1986.

    In 1968 kwam ik weer vrij en ging weer werken aan een faculteit van de Universiteit van de Filippijnen. Ik ging eind 1986 op een tournee om lezingen te houden aan universiteiten in de Aziatische Pacific regio en daarna in Europa. Toen mijn paspoort in 1988 werd ingetrokken, vroeg ik politiek asiel aan in Nederland, waar ik op dat moment was. Nu ben ik de politiek hoofdadviseur van het Nationaal Democratisch Front van de Filippijnen (NDFP) bij de vredesonderhandelingen met de reactionaire regering van de Republiek der Filippijnen (GRP). Het is wel ironisch, dat juist in verband met die GRP-NDFP vredesonderhandelingen de CPP, het Nieuwe Volksleger (NPA) en ik, op verzoek van de GRP, op de ‘terroristenlijst’ zijn gezet door de VS en andere buitenlandse regeringen teneinde het NDFP tot capitulatie te dwingen.

  • Hoe zou u het karakter van de strijd van het NPA willen omschrijven: geschiedenis, kracht, omvang, activiteit, steun onder de bevolking, de doelen op de middellange en lange termijn?
  • JMS: De CPP omschrijft het NPA als het belangrijkste wapen voor een langdurige oorlog en de verovering van de politieke macht langs de lijn van de nieuwe democratische revolutie onder leiding van de werkende klasse in de concrete omstandigheden van de Filippijnen. Het NPA is opgericht op 29 maart 1969, een paar maanden na de heroprichting van de CPP in 1968. Al meer dan 38 jaar voert het behalve gevechtstaken, ook politieke, productie en culturele taken uit. Het is wijd en zijd geworteld onder de mensen, vooral op het platteland.

    Het heeft meer dan 120 guerrilla fronten. Het is operatief in 70 van de 81 provincies van de Filippijnen, in 800 van de 1500 Filippijnse gemeenten in meer dan 10,000 van de 42,000 Filippijnse dorpen. Het is van zeer groot nut gebleken bij de oprichting en ontwikkeling van massa-organisaties en politieke bestuursorganen. Het heeft sociale programma;#8217;s ontwikkeld en gesteund en massa-campagnes ten gunste van volksonderwijs, landhervorming, productie, gezondheidszorg, defensie, cultuur en het beslechten van conflicten.

    De doelen die het NPA wil bereiken zijn: verovering van de politieke macht om de nieuwe democratische revolutie te voltooien en een volksrepubliek te stichten en dan het belangrijkste deel te worden van de staatsmacht en de verdediger van het volk in de socialistische revolutie en de opbouw van de Filippijnen.

  • Wat hebt u te zeggen tegen hen, die beweren dat een maoïstische strijd voor een socialistische staat een anachronisme is?
  • JMS: Het NPA kan niet anachronistisch zijn wanneer het strijdt voor nationale bevrijding en democratie tegen het imperialisme van de VS en de lokale uitbuitersklassen van de compradore bourgeoisie en de grootgrondbezitters. Het is een nieuwe democratische strijdmacht, die vecht voor de overwinning op zulke anachronistische monsters als het imperialisme, het feodalisme en het bureaucratisch kapitalisme, die de brede massa’s van het volk uitbuiten en onderdrukken.

    Tegen de tijd dat het NPA er in slaagt deze anachronistische monsters te verslaan, zal het volk de nodige kracht verzameld hebben om het socialisme op te bouwen onder omstandigheden waarin het imperialisme nog meer is verzwakt door de steeds sneller om zich heen grijpende crisis wegens de politiek van ‘vrije markt’ globalisering en de wereldoorlog tegen het terrorisme aangevoerd door het monopoliekapitalisme van de VS. Het kapitalistisch wereldsysteem dreigt in elkaar te storten vanwege het groeiend aantal met elkaar concurrerende imperialistische land en het groeiende verzet van de wereldbevolking.

  • Het programma van de CPP stelt dat de toekomstige socialistische staat speciale banden zal onderhouden met de Volksrepubliek China. Veel mensen zeggen dat NPA niet hetzelfde is als China. Waarom beschouwt u China nog steeds als een revolutionaire staat nu het eigenlijk een kapitalistisch land is geworden?
  • JMS: Toen het programma van de CPP in 1968 werd geschreven was de Volksrepubliek China nog een socialistische staat en praktisch het centrum van de proletarische wereldrevolutie vanwege de Grote Proletarische Culturele Revolutie. Maar daarna, met name na 1976, verschijnen er kritische opmerkingen in de documenten en publicaties van de CPP ten aanzien van de revisionistische en kapitalistische restauratie die de overhand kreeg over het marxisme-leninisme in China. Zoals u zegt, China is een kapitalistische staat geworden en is niet langer een socialistische staat. Ik verwijs u naar de CPP documenten en publicaties die de vrije markt globalisering bekritiseren en veroordelen in tegenstelling met China’s conformering aan deze politiek van de VS en andere imperialistische landen.

  • Kunt u uitleggen wat ‘Oplan Bantay Laya’ is en wat het effect ervan is op burgers en politieke activisten?
  • JMS: Oplan Bantay Laya is een ‘nationaal binnenlands veiligheidsplan’ gemodelleerd naar Oplan Phoenix van de VS in Vietnam eind jaren 1960. Het is bedoeld om de politieke infrastructuur en de guerrillafronten van de gewapende revolutionaire beweging te vernietigen. Het is door de VS geïnstigeerd in de context van hun politiek van de wereldoorlog tegen het terrorisme. De VS hebben de Filippijnen uitgeroepen tot het tweede front in die wereldoorlog. Zij hebben duizenden Amerikaanse soldaten aan land gebracht in de Filippijnen en de militaire hulp aan hun Filippijnse marionetten opgevoerd om hen te verleiden tot een contrarevolutionaire stormloop in naam van het antiterrorisme.

    Oplan Bantay Laya is de voedingsbodem van de extra-judiciële moorden, de verdwijningen en de marteling van meer dan duizend progressieve legale activisten, waaronder leiders van progressieve massa-organisaties, journalisten, advocaten, religieuze leiders en andere activisten die zich opwerpen voor de mensenrechten, maatschappelijke rechtvaardigheid en een rechtvaardige vrede. Ook heeft het de brutale deportatie tot gevolg van meer dan een miljoen mensen, hoofdzakelijk op het platteland, bovenop een voorgaande evacuatiegolf van meer dan twee miljoen vluchtelingen. De gedwongen hervestiging van de mensen is voorzien om hen van hun grondgebied te beroven en dit over te dragen aan buitenlandse mijnbouwbedrijven en de agrobusiness en voor de toeristenindustrie.

    Oplan Bantay Laya is bedoeld om de gewapende revolutie en de legale oppositie te vernietigen en de bevolking te intimideren. Maar tot nu toe zijn ze er nog niet in geslaagd ook maar een enkel guerrillafront van het NPA te vernietigen. De vlammen van de gewapende revolutie zijn er eerder door opgelaaid. De grove en systematische schending van de mensenrechten van de legale progressieve activisten hebben woede en verontwaardiging gewekt onder het Fillipijnse volk en ook onder andere volken in de wereld. De progressieve legale massabeweging is meer dan ooit in verzet gekomen tegen het gewelddadig optreden tegen de bevolking door de Amerikaanse en binnenlandse reactionairen. Zelfs internationale mensenrechtenorganisaties en mensenrechten instelling van de VN hebben gewezen op de misdadige verantwoordelijkheid van het Filippijnse marionettenregiem geleid door Arroyo.

  • Zal de situatie nog meer gaan verslechteren nu er een nieuwe antiterreur wet is aangenomen op 15 juli?
  • JMS: Inderdaad, met de nieuwe antiterreur wet, die gluiperig de Menselijke Veiligheidswet van 2007 heet, zal de situatie er niet op verbeteren. De definities van ‘terrorisme’ en van ‘samenzwering tot het plegen van terrorisme’ zijn vaag en van alles kan er onder vallen. Arroyo kan zo iedereen, elke organisatie en iedere oppositiepartij van alles beschuldigen. Er zijn geen grenzen meer aan het bespioneren, arrestaties behoeven geen bevel meer, en men kan zonder recht op borgtocht ten eeuwigen dage in de cel verdwijnen, vogelvrij verklaard worden als ‘terrorist’ en zijn eigendommen verbeuren.

  • Bent u niet bang dat de Filippijnen onder leiding van Arroyo teruggevoerd worden naar het tijdperk van de Marcosdictatuur?
  • JMS: In vele opzichten en in grote mate is het Arroyo regiem al zeer ver op weg naar het fascisme van de Marcos dictatuur. Met name met de nieuwe antiterrorisme wet van 2007 kan het Arroy regiem regeren als onder de staat van beleg zonder die staat van beleg af te hoeven kondigen en zich te moeten houden aan de antifascistische voorzieningen van de grondwet uit 1987.

  • Op welke manier ondersteunt het Amerikaanse leger de Filippijnse troepen? Geven zij alleen training en logistieke steun of doen ze nog wat meer?
  • JMS: De rol van het Amerikaanse leger houdt niet op bij training en logistieke steun. Het moet de marionet-officieren en dito soldaten indoctrineren en hen gehoorzaam, als echte huurlingen, leren dansen naar de pijpen van de VS, om daardoor bruikbaar te worden voor de plannen van de VS in Oost-Azië en de rest van de wereld. Het moet informatie verzamelen bij het marionettenleger over het volk en tegen het volk van de Filippijnen alsook informatie verstrekken aan de marionettentroepen om hun denken en hun operaties te conditioneren. Het dient de infrastructuur te herbouwen en te ontwikkelen voor directe militaire aanwezigheid van de VS voor militaire interventie en agressie in Zuidoost-Azië, Oost-Azië en verderop.

  • Officiële cijfers stellen de prijs van de ‘Volksoorlog’ op 40.000. Bevestigt u die gegevens? Is het waar dat het conflict nu aan het escaleren is?
  • JMS: Het is niet juist, voor wie dan ook, om de prijs op 40.000 of wat voor getal dan ook te stellen. We moeten duidelijk maken dat dit getal verwijst naar mensen die reeds zijn omgebracht in tegen het NPA gerichte onderdrukkingscampagnes van leger, politie en paramilitairen van de reactionaire regering vanaf het begin van het fascistische Marcos regiem. Na de val van het Marcos regiem, is het aantal aanmerkelijk gestegen tot 60.000 als gevolg van de wrede anticommunistische militaire repressie onder de regiems van Aquino, Ramos, Estrada en Arroyo.

    Als leger van het volk, richt het NPA zijn vuur uitsluitend tegen de strijdkrachten van het leger, de politie en de paramilitairen van het onderdrukkende regiem. Er wordt geschat dat het NPA sedert 1969 meer dan 30.000 vijandelijke troepen heeft gedood en nog veel meer verwond en het reactionaire leger en de politie hebben ongeveer 10.000 Rode strijders gedood en meer dan 50.000 burgers omgebracht. Hierin zijn niet begrepen de doden en gewonden die gevallen zijn in gevechten tussen de reactionaire strijdkrachten en de strijders van de Moro bevrijdingsbeweging.

  • Wat kunt u vertellen over de vredesonderhandelingen die in 1995 begonnen zijn in Brussel?
  • JMS: De vredesonderhandelingen tussen het NDFP en de GRP hebben wat vooruitgang geboekt in de vorm van overeenkomsten in het kader van de Gezamenlijke Verklaring van Den Haag van 1992. De opmerkelijkste overeenkomst is 'Omvattende Overeenkomst over Respect voor de Mensenrechten en het Internationaal Mensenrecht', die het eerste punt vormt op de agenda van de vredesonderhandelingen.

    Maar onder steeds weer andere voorwendsels heeft de GRP de verdere vooruitgang van de vredesonderhandelingen geblokkeerd door te eisen dat het NDFP de strijd moet staken en zich aan de regering overgeven en door herhaald lange recessen af te kondigen, of verdagingen en zelfs het einde van de onderhandelingen. De vredesonderhandelingen raken steeds weer in het slop wanneer de GRP eist dat de revolutionaire strijders zich overgeven en zij de onderhandelingen niet wil zien als een proces waarin de wortels van het gewapend conflict aan de orde moeten komen en er overeenkomsten moeten worden gesloten ten aanzien van maatschappelijke, economische en politieke hervormingen ten voordele van het volk.

  • Wat denkt u van dat andere gewapende conflict in de Filippijnen: dat tussen de regering en het Moro Islamitische Bevrijdingsfront? En wat vindt u van de groep Abu Sayyaf?
  • JMS: Het Moro-volk heeft het recht op nationale zelfbeschikking, democratie, ontwikkeling en het vreedzaam genot van hun voorouderlijk domein. Zij hebben recht van afscheiding van een onderdrukkende staat en zij kunnen rechtmatig autonomie eisen in een niet onderdrukkende staat. De strijd van het Moro Islamitische Bevrijdingsfront (MILF) is een rechtvaardige revolutionaire gewapende strijd langs de lijn van handhaving, verdediging en bevordering van de nationale en democratische rechten en van de belangen van het Moro volk.

    Abu Sayyaf is een heel ander verhaal. Zijn oorsprong ligt bij de CIA en de Filippijnse geheime diensten in 1991 om rotzooi te trappen terzijde van het Moro Nationaal Bevrijdingsfront (MNLF). Maar toen het MNLF capituleerde voor de GRP in 1996, ging Abu Sayyaf zijn eigen weg en raakte de CIA en het reactionair Filippijnse leger daarover de controle kwijt. Maar toch is het een handig instrument voor de VS, want de groep dient nu als een smoes voor de blijvende aanwezigheid van de Amerikaanse troepen in Mindanao en de overige Filippijnen.