Persconferentie van Prof. Sison

Klik voor meer foto'sKlik voor meer foto's

Utrecht, 31 mei 2007

Dames en Heren van de Pers, beste Collega’s en Vrienden,

Mag ik U eerst allemaal bedanken voor uw aanwezigheid en ook U die in andere landen via het internet met ons in verbinding staan en mag ik het ‘Committee Defend Filipino Progressives’ in Europa danken voor de organisatie van deze persconferentie.

Deze persconferentie gaat over mijn plaatsing op de terroristenlijst door de Raad van de Europese Unie en dat ik het slachtoffer ben van strafsancties wegens de afschuwelijke misdaad van terrorisme, zonder dat mij enige specifieke daad van terrorisme ten laste wordt gelegd of zonder enige vorm van onderzoek, verhoor of proces naar mijn betrokkenheid bij een dergelijke daad.

De zaak is dringend geworden omdat ik een brief ontvangen heb van de Raad van de Europese Unie gedateerd 23 april 2007, die ermee begint dat men van plan is mij op die lijst te handhaven. Het lijkt alsof ze mij een kans geven om mij te verdedigen, maar de brief concludeert ook meteen al dat besloten is mij op de lijst te laten staan op grond van dezelfde flagrant valse beschuldigingen welke ik al voor het Hof van Eerste Aanleg heb ontzenuwd. Genoemde brief maakt een travestie van de gerechtvaardigde eisen waaraan de procedures en de gronden moeten voldoen teneinde iemand of een organisatie op de lijst te zetten of ervan af te halen.

Sinds ik in 1988 politiek asiel aanvroeg in Nederland heb ik niet mogen werken. Al vier jaar lang sinds ik in 2002 werd gebrandmerkt als een terrorist hebben de Nederlandse autoriteiten mijn uitkering voor mijn directe levensbehoeften, huisvesting, ziektekosten- en WA-verzekering en ook mijn AOW, ingehouden. Ik ben slechter behandeld dan een veroordeelde moordenaar die voor de rechter is geweest en zijn natje en zijn droogje krijgt terwijl hij zijn straf uitzit.

De schendingen van mijn rechten zijn flagrant: men zegt mij niet van welke misdaad ik in het bijzonder beschuldigd wordt (inplaats van de holle hysterische aanklacht van terrorisme), men acht mij niet onschuldig zolang mijn schuld niet is vastgesteld, men gunt mij geen eerlijk proces, ik mag me niet verdedigen, men onthoudt mij de noodzakelijke middelen van bestaan, men ontkent mijn recht op leven, op het samenzijn met mijn gezin, op privacy, en op vermijding van beschadiging van mijn morele en fysieke integriteit.

Mijn plaatsing op de terroristenlijst mankeert iedere juridische basis. De Nederlandse en de Europese autoriteiten zijn absoluut te kwader trouw en zij liegen ronduit wanneer zij de uitspraken van de Nederlandse Raad van State in 1995 en van de Rechtseenheidskamer in 1997 over mijn asielaanvrage gelijk stellen aan een veroordeling wegens terrorisme, terwijl die uitspraken alleen maar bevestigen dat ik als een politiek vluchteling beschouwd moet worden in de zin van Art. 1A van het Geneefse Vluchtelingenverdrag en dat er geen enkele reden is om mij onder Art. 1F te laten vallen.

De Filippijnse regering heeft, sedert mijn aanvraag van politiek asiel in 1988, valse informatie gestuurd naar de Nederlandse regering, maar in 1998 moet zij verklaren en certificeren dat er geen enkele strafrechtelijke procedure tegen mij loopt. De aanklacht wegens subversie in 1988 is vernietigd door de herroeping van de Wet Tegen Subversie in 1992 en de klacht wegens veelvoudige moord in 1991 is geseponeerd door de aanklagers van de stad Manilla in 1994 als gebaseerd op pure speculatie. Met andere woorden, de regering in Manilla heeft de Nederlandse regering misleid en voor gek gezet in de zaak van mijn asielaanvraag.

De Nederlandse regering heeft mij ten onrechte niet toegelaten als politiek vluchteling terwijl Nederlandse Gerechtshoven en ook het Hoge Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties mij hebben erkend als politiek vluchteling. Alsof er geen eind komt aan wat mijn machtige politieke tegenstanders kunnen doen om mij te vervolgen, hebben ze mij op de zogenaamde terroristenlijst gezet met gebruikmaking van de politieke hysterie en pervertering van de legaliteit die wereldwijd op gang is gebracht door het nu in diskrediet gevallen Bush-regiem in de nasleep van 9/11.

Het Bush-regiem heeft 9/11 gebruikt voor het mixen van ‘militair keynesianisme’ met de neoliberale globalisering, om met het barbaarse principe van de preventieve oorlog op de proppen te kunnen komen teneinde in naam van de strijd tegen het terrorisme de agressieoorlogen tegen Iraq en Afghanistan te kunnen lanceren, om militaire interventie te kunnen plegen zoals in de Filippijnen, om fascistische wetten te kunnen invoeren en staatsterrorisme en repressieve regiemes te verhevigen. Het huidige Arroyo-regiem opereert binnen de invloed van de VS en andere imperialistische landen en natuurlijk ook van de uitbuitende klassen van grote zakenlui (compradores) en grootgrondbezitters in mijn land.

Onder het huidige Arroyo-regiem zijn de semi-koloniaal politieke en semifeodale condities in de Filippijnen van jaar tot jaar verergerd. Het heeft de onderdrukking en de uitbuiting van de mensen verhevigd. Het heeft de valse illusie van economische groei voorgetoverd door excessieve buitenlandse en binnenlandse leningen en de stroom van naar huis gestuurde buitenlandse valuta door de in het buitenland werkende contract-arbeiders af te dammen en te gebruiken voor andere doelen dan de ontwikkeling van de economie. Het kent geen grenzen in het grof en systematisch schenden van de mensenrechten in de vorm van massamoorden, moordaanslagen, ontvoeringen, martelingen en gewelddadige evacuatie van mensen in stedelijke gebieden en op het platteland.

De recente verkiezingen in de Filippijnen staan in het teken van massaal stemmen opkopen, fraude en wijdverspreide intimidatie. De geheime agenten van de bureaucratie en het leger van het Arroyo-regiem deden dat om de kandidaten van het regiem aan een overweldigende valse overwinning te helpen in de verkiezingen voor lokale overheidsorganen en voor het congres en te voorkomen dat de nep-president zou kunnen worden afgezet. Maar verkiezingsfraude en terrorisme kunnen alleen maar de politieke en economische crisis van het heersende systeem verscherpen.

De tegenstellingen tussen de reactionairen zullen naar verwachting bitterder en gewelddadiger worden. Het verzet van het volk tegen het regiem houdt voet bij stuk en is groeiende ondanks de toenemende repressie. Het regiem wordt arroganter, hersenlozer en brutaler door deze valse verkiezingsoverwinning en met de anti-terreurwet in handen die in juli in werking zal treden. Geobsedeerd zoekt het naar wegen om de revolutionaire volksbeweging te vernietigen met militaire middelen en en het ziet niets in de oplossing van de grondoorzaken van de burgeroorlog door vredesonderhandelingen met het Nationaal Democratisch Front van de Filippijnen.

Ik denk dat ik genoeg heb gezegd om deze persconferentie te kunnen openen. Ik ben klaar om uw vragen te beantwoorden. Dank u wel.