Migranten in Nederland vragen President Aquino:
Uitvoering van Landhervorming
en Nationale Industrialisatie

Amsterdam, 27 juli 2010

foto: Ilena Rose SaturayFilippijnse migranten in Nederland hielden afgelopen maandag een kleurrijke picket in Amsterdam, ter gelegenheid van de eerste Staatsrede van president Simeon Aquino III voor het Filippijnse Congres.

Onder leiding van vier toneelspelers met maskers en gehuld in donkere gewaden, beweenden de demonstranten de armoede en het onrecht in het land, en het feit dat miljoenen Filippino's worden gedwongen het land te verlaten voor een slavenloon in het buitenland. In een verklaring verspreid aan de voorbijgangers op de Dam in Amsterdam, verklaarde Migrante-Europa, dat "ongeacht wie de president is, de voortdurende migratie van Filippino's het beste bewijs is dat honger, armoede, werkloosheid en sociale onveiligheid, onopgelost blijven en blijven verslechteren."

"Meer dan tien procent van de bevolking", zo vervolgt de verklaring, "werd gedwongen om hun familie achter te laten en hun schamele spaargeld in te zetten op mensensmokkelaars, alleen maar om naar het buitenland te kunnen gaan. En eenmaal in het buitenland worden velen misbruikt en uitgebuit door hun werkgevers, en door de regering in Manilla worden ze verwaarloosd en zwaar belast en als ‘melkkoeien’ gezien.”

In een andere verklaring die tijdens de picket werd verspreid, zeggen de Filippijnse deelnemende organisaties binnen het Rice & Rights Netwerk, dat zij de oproep van Bagong Alyansang Makabayan (Koepel van Volksorganisaties in de Filippijnen) die president Aquino III wijst op de behoeften van de mensen, onderschrijft. "Met de volste overtuiging," aldus de verklaring, "vragen wij om de uitvoering van echte landhervorming, te beginnen met Hacienda Luisita, die echte en wezenlijke ontwikkeling en vooruitgang voor de arme bevolking zal brengen."

De Filippijnse migranten zijn moe van de vele mooie politieke beloften, zo zeggen zij tijdens de picket. Negenennegentig procent van ons wil naar huis en herenigd worden met de familie. Maar zolang de overheid niet begint met de uitvoering van echte landhervorming en nationale industrialisatie, wekt geen enkele belofte een sprankje hoop op voor een betekenisvolle verandering."

De Amsterdamse picket werd afgesloten met een aanhoudend gezang over de onderwerpen waarnaar men verlangen heeft: "banen & levensonderhoud, mensenrechten, rechtvaardigheid & vrede, en vrijheid & soevereiniteit". [Rice & Rights]