Deelnemers fietskaravaan tegen G8-Top op 5 mei in Utrecht opgepakt

Verslag van Jun Saturay
lid van de Nederlands-Filippijnse Solidariteitsbeweging

Afgelopen 5 mei 2007 (Bevrijdingsdag) deden mijn dochter van 16, Hiyasmin, en ik mee aan de fietskaravaan tegen de G8-top. Ik was van plan om informatiemateriaal over de rol van ABN-AMRO in het mijnbouwproject op Rapu-Rapu te verspreiden.

Bij de start waren enkele politieagenten aanwezig, maar die deden alsof alles OK was. De karavaan ging op weg met ruim 100 deelnemers. Op de straatweg zeiden de politieagenten, dat we aan de kant van de weg moesten fietsen. En dat deden we ook.

nfs-77nfs-77 Alles ging goed, totdat er plotseling ME-ers opdoken in donkere politiebusjes. Sommige agenten waren in burger. Zij droegen rubber handschoenen om mensen te kunnen aanpakken.

Wat als een leuke fietstocht op een warme zonnige dag begon, eindigde met een abrupt opzettelijk uiteenslaan van de karavaan. Wij en nog zo’n honderd demonstranten werden gearresteerd ...

Ondanks mijn protesten kregen Hiyasmin en ik handboeien om en werden we naar het gerechtsgebouw gebracht, waar we 6 uur werden vastgehouden. We moesten onze fietsen aan elkaar vastgezet, achterlaten op straat. Ik kon mijn sleutel nog net geven aan een vriend die aan de arrestatie kon ontsnappen. Hij probeerde de fietsen mee te nemen, maar de politie sneed met een slijptol onze sloten en veiligheidskettingen door en nam ze mee. Ze sneden ook mijn aanhangwagentje los. Zo raakte ik ook mijn tas met fietsgereedschap kwijt.

Ik vroeg of Hiyasmin en ik bij elkaar mochten blijven, omdat zij minderjarig is. Maar de politie stond dat niet toe. Ik vroeg of ik mijn vrouw mocht bellen, zodat zij kon komen om Hiyasmin op te vangen, maar ook dat mocht niet. Ik heb de agenten verschillende malen gevraagd of ik mijn dochter mocht zien, maar zij bleven weigeren. Ik wilde niet als een crimineel gefotografeerd, maar zij namen wel foto’s en sloten mij op in een cel.

Ik kom uit de Filippijnen, waar een brutaal en boos regiem heerst waar soldaten en politieagenten mensen terroriseren met waterkanonnen, knuppels, vuurwapens, martelingen, standrechtelijke executies, ontvoeringen en doodseskaders. De Filippijnse regering is nooit in staat geweest om mij te arresteren of op te sluiten. Omdat ik mijn leven daar niet meer zeker was, ben ik naar Nederland uitgeweken.

Maar juist in Nederland en op Bevrijdingsdag word ik met mijn dochter gearresteerd, geboeid en als crimineel behandeld en opgesloten en zijn onze persoonlijke eigendommen in beslag genomen en vernield door de politie.

Ik denk dat de politie en diegenen die opdracht gaven om de karavaan uit elkaar te slaan nooit de echte betekenis van Bevrijdingsdag zullen kunnen vatten.

Bekijk foto’s en video van het incident op onze website:

http://peoplesartnet.org/ & People's Artists Network

Lees over de mensenrechtensituatie in de Filippijnen:

http://nefiso.nl/ & http://web.mac.com/rice.rights/

Steun de strijd voor recht en vrede in de Filippijnen!