Burgerbeweging en Burgerprotocol over de Klimaatverandering

Door de klimaatcrisis leven miljoenen mensen in armoede. Bedrijven in de ontwikkelde landen in het Noorden zijn primair verantwoordelijk voor het ontstaan en versnellen van de klimaatverandering. In het continue streven naar het verhogen van de winst, verbruiken bedrijven steeds meer fossiele brandstoffen en bossen in het productie- proces waarbij de uitstoot van klimaat-verstorende broeikasgassen toeneemt.

Het mondiale economische systeem maakt al twee eeuwen dit winstbejag mogelijk. De toename van macht en welvaart in het Noorden gaat ten koste van uitputting van natuurlijke hulpbronnen, een toename van armoede van miljoenen mensen, de vervuiling van de atmosfeer en vernietiging van het milieu. Onder de vlag van de vrije markt en met hulp van het IMF, de Wereldbank, en de WTO hebben de laatste 30 jaar transnationale bedrijven hun invloed op de economie en de hulpbronnen in het Zuiden uitgebreid, waarbij de plaatselijke bevolking machteloos, onteigend en in armoede achter blijft.

Bedrijven gebruiken de crisis om zich met valse oplossingen nieuwe winstmogelijkheden en controle over de natuurlijke hulpbronnen te verschaffen. Door zakelijke belangen voldoen de doelen en tijdschema’s in het Kyoto-protocol niet aan de waarschuwingen van wetenschappers om het op hol slaan van het klimaat te voorkomen, en worden de onderhandelingen over een rechtvaardige klimaatregeling na 2012 ondermijnd. Ze dringen aan op een overeenkomst van beperking van uitstoot door ontwikkelingslanden, of erger nog, om bindende multilaterale afspraken te staken.

Er moet gewerkt worden aan een maatschappij op basis van gelijkheid, waarbij groei niet ten koste gaat van armoede en het milieu. De burger heeft behoefte aan een beweging die echte oplossingen voorstelt, en die de behoefte aan sociale rechtvaardigheid verwoordt. Wij mogen ons niet laten misleiden door het idee dat technische ingrepen een oplossing kunnen bieden zodat de huidige groeidrift en consumptie gehandhaafd kunnen blijven. Echte oplossingen vereisen een herverdeling van de hulpbronnen tussen en binnen naties voor gelijkheid en sociale rechtvaardigheid, het keren van de neoliberale globalisering en het herstel van zelfbeschikking over hulpbronnen en de economie. De rekening moet gepresenteerd worden aan de rijke landen! Eerlijk delen houdt in dat het Zuiden gecompenseerd moet worden door het Noorden.

Het ontwikkelingsmodel dat is gebaseerd op economische groei met uitbuiting van mens en milieu tot gevolg, moet worden omgebogen naar een democratisch en soeverein duurzaam beheer van grondstoffen met voedselzekerheid voor iedereen zonder aanslag op de natuur. De klimaatverandering is geen milieuprobleem maar een probleem van sociale gerechtigheid. Het oplossen van de klimaatcrisis vergt sociale veranderingen. Ongelijke machtpatronen zijn de oorzaak van armoede, honger, ecologische vernietiging en klimaatverandering. Net als bij andere onrechtvaardigheden dient de klimaatcrisis door politieke strijd van de burger bij de oorzaak te worden aangepakt. Een beweging is nodig om te werken aan deze sociale rechtvaardigheid en democratische burgerrechten.

Zie het volledige document op http://peoplesclimatemovement.net/index.php