Arroyo schuldig aan schending mensenrechten

door Gilles Verschoore

Gloria Macapagal-Arroyo, presidente van de Filippijnen, en haar regering zijn schuldig aan schendingen van de mensenrechten. Dat is het verdict van het Permanent Volkerentribunaal in Den Haag.

nfs-74a

Ook George W. Bush, president van de Verenigde Staten van Amerika, en zijn regering werden veroordeeld voor de steun die zij schenken aan het Arroyo-regime en voor het schenden van de soevereiniteit en de grondwet van de Filippijnen. Daarin is namelijk opgenomen dat er geen buitenlandse troepen en nucleaire wapens zijn toegelaten op Filippijnse grond en in Filippijnse territoriale wateren. Toch zijn er duizenden Amerikaanse militairen gestationeerd in de Filippijnen, in naam van de 'War on Terror'.

De tweede sessie van het Permanent Volkerentribunaal (PPT) over de Filippijnen kwam tot dit verdict op 25 maart na 3 dagen hoorzittingen met getuigen, experts en beeldmateriaal.
Deze sessie van het PPT werd ingesteld nadat een dossier werd ingediend door verscheidene mensenrechtenorganisaties, religieuze groeperingen en volksorganisaties in naam van het Filippijnse volk. Het dossier werd door een commissie onderzocht, en op 30 oktober 2006 werden de aanklachten ontvankelijk verklaard.

De drie aanklachten:

  1. Massale en systematische schendingen van civiele en politieke rechten; buitenwettelijke moorden, ontvoeringen en verdwijningen, massamoord, martelingen, enz.
  2. Massale en systematische schendingen van economische, sociale en culturele rechten
  3. Massale en systematische schendingen van het recht op zelfbeschikking en bevrijding

De aangeklaagden:

  • Gloria Macapagal-Arroyo, presidente van de Filippijnen; de regering van de Filippijnen en een aantal Filippijnse individuen
  • George Walker Bush, president van de VSA, en de regering van de VSA
  • Het Internationaal Monetair Fonds (IMF), de Wereldbank en de Wereldhandelsorganisatie (WTO)
  • Verscheidene multinationale ondernemingen en buitenlandse banken die zaken doen in de Filippijnen

nfs-74b

Op 6 maart werden er uitnodigingen gestuurd naar de Filippijnse en Amerikaanse ambassades in Rome en Den Haag, met een schema van de hoorzittingen en de vermelding dat er ‘voldoende ruimte is voorzien voor de presentatie van uw verdediging’. De eerste reactie van de Filippijnse regering was het in vraag stellen van de rechtsgeldigheid van het tribunaal. Op woensdag 21 maart, de eerste dag van het tribunaal, verklaarde een Filippijnse official dat indien zij een uitnodiging kregen, de regering een afgevaardigde zou sturen. Meteen werd er een nieuwe uitnodiging afgegeven aan de ambassade in Den Haag. Het antwoord van de ambassadeur was dat er op instructies moest gewacht worden. Uiteindelijk is er geen afgevaardigde komen opdagen.

Advocaat Jan Fermon, één van de aanklagers op het proces: “Belangrijk in dit verdict is dat de jury vertrokken is uit de grondoorzaak, de socio-economische factoren. De Filippijnse economie is volledig afhankelijk van het buitenland en multinationals. De buitenwettelijke moorden e.a. zijn geen op zich staande zaken. Het regeringsbeleid is erop gericht om de belangen van de multinationals te beschermen. Daarom komt er heel wat verzet, en de regering antwoordt daarop met repressie, omdat zij de problemen niet kan oplossen.”

Op de vraag hoe het van hier af verder gaat met dit verdict, antwoordt meester Fermon: “Het PPT is een opinietribunaal, dus er kunnen geen sancties opgelegd worden. Maar het is belangrijk om dit verdict aan te grijpen om mensen te sensibiliseren en om de publieke opinie te winnen. Er zal heel lang gewerkt moeten worden om dit te bereiken, en niet enkel met dit verdict, maar er moeten bijvoorbeeld ook meer fact-finding missies komen. Er moet meer druk gezet worden op de beleidsmakers. De inzet is groot, de VS willen de hand houden op de Filippijnen.

Maar er is een historisch voorbeeld: nadat het Marcos-regime door volksverzet was gevallen, hebben de VS hun basissen op de Filippijnen moeten verlaten.
De straffeloosheid die er momenteel heerst, zorgt ervoor dat er niet over de schendingen wordt gesproken. Onder Marcos wist iedereen dat er een dictator heerste, en wist iedereen dat er schendingen van de mensenrechten gebeurden. Nu heet het officieel een democratie te zijn, en weten er ook weinig mensen wat er aan de hand is. Dit verdict moeten we gebruiken om de schendingen op de agenda te plaatsen, om zo de straffeloosheid op te heffen en nieuwe dergelijke situaties te voorkomen. Mensen moeten hieraan autoriteit verlenen.
Het feit dat de Filippijnse regering haar standpunt over het tribunaal wijzigde, toont al aan hoe belangrijk dit is.”

De Filippijnse advocaat Romeo T. Capulong, hoofdaanklager op het tribunaal, verklaarde op 2 februari: “Het is nu tijd voor presidente Macapagal-Arroyo om te stoppen met het geven van hypocriete verklaringen in haar eigen belang. Nu hebben we bewijs dat zij en een aantal leden van haar kabinet niet enkel de moorden en ontvoeringen tolereerden, maar effectief hebben geholpen en geassisteerd en een grootse doofpotorganisatie hebben opgezet om de daders te beschermen en het Filippijnse volk en de internationale gemeenschap te misleiden.”

Het PPT werd opgericht in 1979 in Bologna, Italië, door een breed spectrum van rechtenexperts, auteurs en andere culturele en gemeenschapsleiders uit 31 landen. Het PPT komt voort uit de historische ervaringen van de Russell-tribunalen ten tijde van de Vietnam-oorlog (1966-67) en de dictaturen in Latijns-Amerika (1974-76). De ernst en de besluitvaardigheid van het PPT ligt in het morele gewicht van de zaken en de argumenten die die zaken geloofwaardigheid schenken, en in hun erkenning in de VN-commissie voor Mensenrechten. Deze tweede sessie over de Filippijnen is de 33e zaak voor het PPT.

In 1980, net 1 jaar na haar oprichting, antwoordde het PPT op een oproep van het National Democratic Front of the Philippines en het Moro National Liberation Front om de mensenrechten onder de Marcos-dictatuur te onderzoeken. Na 5 dagen van hoorzittingen en overleg bevond het PPT het Marcos-regime schuldig aan politieke onderdrukking en misbruik van macht in het schenden van de rechten van het Filippijnse volk. Het PPT veroordeelde toen ook de politieke, economische en militaire medeplichtigheid van de VS en andere buitenlandse machten.

Dit artikel komt van http://www.indymedia.be

Meer berichtgevingen: