Huldebetuiging aan Willem Geertman

Op 3 juli 2014 is het twee jaar geleden, dat missionaris, ontwikkelingswerker en milieubeschermer Willem Geertman in de Filippijnen werd dood geschoten...

Geschokt en verbijsterd waren wij en iedereen die hem goed of minder goed gekend heeft. Na zijn jarenlange verblijf in de Filippijnen was hij één geworden met dit land en zijn bevolking. Zijn levenlang had hij zich ingezet voor de ontwikkeling van de armen, de boeren, vissers en inheemse bevolking. Dat zij zich bewust zouden worden van hun rechten en daarvoor konden en durfden opkomen, was een van zijn grote drijfveren.

Proces

De uitslag van de rechtszaak van vorig jaar, dat het zou gaan om een roofmoord, heeft (gelukkig) in hoger beroep een andere uitspraak opgeleverd: geen roofmoord, maar moord met voorbedachten rade. Een mogelijke dader is weliswaar opgepakt, maar het proces verloopt moeizaam en traag.Zie elders op deze website.

Twee jaar na Willem’s dood denken wij met warmte aan hem terug. Laat hij voor ons en voor allen die zich willen inzetten voor een werkelijk menselijke en sociale wereld een voorbeeld en inspiratiebron zijn en blijven!

Bijgaande tekst is de vertaling van een voordracht die werd gehouden door Ana, een Filippijnse migrant in Nederland. Zij hield deze toespraak tijdens de herdenkingsdienst van 15 juli 2012 in Amsterdam.

Huldebetuiging aan Willem Geertman

Vertaling van de voordracht tijdens herdenkingsbijeenkomst
Amsterdam, 15 juli 2012

Mijn naam is Ana, ik ben 27 jaar en ik behoor tot de 2e generatie in onze familie die het hebben aangedurfd om naar Nederland te komen om wat geld te verdienen als schoonmaker. Ik droomde er vroeger van om landbouwkundige te worden, dus studeerde ik BS Landbouw aan de Central Luzon State University in de Filippijnen. Helaas heb ik mijn droom moeten opgeven om mijn familie te helpen. Ik ben hier nu al meer dan vier jaar. Samen met andere Filipino's die hun professionele loopbaan moesten opgeven vanwege de problemen om rond te kunnen komen, zijn we naar jullie land vertrokken met hoge verwachtingen voor een betere toekomst voor onze families in de Filippijnen.

Persoonlijk ken ik meneer Willem Geertman niet. Als u een paar weken geleden zijn naam had genoemd, had ik niet geweten wie hij was. Toevallig kwam ik op internet zijn naam tegen en het nieuws over zijn leven en zijn tragische dood. Hij komt uit Nederland en net als ik verliet hij zijn eigen land om te helpen. Maar er is wel een groot verschil. Ik was een onvrijwillige migrant. Ik was alleen maar bezig met mezelf en met het helpen van mijn familie, terwijl hij een vrijwillige migrant was die 30 jaar doorbracht in de Filippijnen om te proberen het leven van arme mensen wat te verbeteren.

Hij studeerde aan de Universiteit van de Filippijnen in Dilliman, de belangrijkste universiteit en centrum voor academische uitmuntendheid in de Filippijnen. Ik maak daaruit op, dat hij intelligent was. Maar zijn verstand heeft hij niet gebruikt voor persoonlijk gewin. Zijn leven was gewijd aan het dienen van mensen die de meeste hulp nodig hadden. Ik herinner me een UP t-shirt van hem met opdruk: Het Volk Dienen. Hij heeft niet alleen het volk gediend, maar hij werd een van hen. Hij heeft niet alleen het volk gediend, maar heeft zijn leven geofferd voor hen. Hij heeft niet alleen het volk gediend, maar werd een baken van hoop, moed en kracht voor hen die in nood, onderdrukt en stemloos zijn.

Misschien heeft God wel, toen Hij Willem schiep, op zijn grote hart een stempel gedrukt: “Made in Holland voor de Filippino's”. Willem heeft de Filippijnen als zijn tweede thuisland aangenomen. Hij leerde vloeiend Tagalog spreken, leerde de Filippijnse cultuur te waarderen en mengde zich met de lokale bevolking. Meneer Geertman, ook al heb ik u niet persoonlijk gekend, ik groet u, uw leven en uw idealen. Ik wil u graag bedanken voor alles wat u heeft gedeeld en voor de inspiratie die u heeft gegeven. Thomas Campbell heeft eens gezegd: "Te leven in de harten van hen die achterblijven, is geen sterven". Willem's leven heeft ons en vele mensen geraakt en nu leeft hij in ons hart, om nooit te sterven.

Ik ben diep bedroefd, beschaamd en verontwaardigd dat, als dank voor de drie decennia van opoffering en goede daden aan het Filippijnse volk, Willem werd beloond met moord. Hij werd neergeschoten door gewetenloze Filippino's zonder gevoel, zonder liefde voor hun medemens. Er resten ons een heleboel vragen. Waarom? Waarom deze moord en waarom hij? Waarom deze zinloze verspilling van het leven?

Wij, Filippijnse migranten in Nederland, willen gerechtigheid voor Willem, gerechtigheid voor zijn familie en gerechtigheid voor alle mensen die zinloos worden gedood terwijl ze dienen.

De enige manier waarop we Kuya Wim (zoals hij liefkozend werd genoemd door zijn collega's en vrienden in de Filippijnen) echt kunnen bedanken, is misschien wel, dat we doorgaan met de idealen waarvoor hij leefde en vocht. Kuya Wim, je zult voor altijd voortleven in onze harten.